Voor Lars
February 12, 2026 at 11:22:04 AM
Hoog in de bergen, waar wolken verdwijnen,
waar zonnestralen op witte toppen schijnen,
daar sta jij klein – maar o zo groot,
met ski’s aan je voeten, vol vuur en vol moed.
De sneeuw kraakt zacht onder iedere stap,
de wereld is wit, als een sprookjeslandschap.
Je lacht in de zon die de bergtoppen kust,
met rode wangen van kou en van lust.
Je glijdt door de dalen, je vliegt bijna vrij,
de wind fluistert zachtjes: “Wat groei jij, wat groei jij.”
Soms even vallen, maar telkens weer staan,
want dapper zijn is soms gewoon doorgaan.
De bergen zo machtig, het uitzicht zo wijd,
momenten van stilte, van ruimte, van tijd.
En ’s avonds verhalen, zo warm en zo blij,
met vrienden voor het leven – herinneringen voor altijd.
Samen lachen, samen leren,
samen de grootste hellingen trotseren.
Daar groeit iets moois, zo sterk en zo fijn:
vriendschappen die voor het leven kunnen zijn.
En ik denk aan jou, daar hoog in de sneeuw,
mijn dappere skiër, mijn zonnestraal meeuw.
Wat ben ik trots op wie jij daar bent,
op jouw moed, je lach en je talent.
Geniet van de bergen, de zon op je gezicht,
van elke afdaling, van elk vergezicht.
Want tussen die toppen, zo stralend en vrij,
groeit niet alleen sneeuw — daar groei jij.
En later, wanneer je terugdenkt aan toen,
aan Oostenrijk, bergen en sneeuw,
dan voel je weer warmte, diep vanbinnen:
dit zijn herinneringen die altijd blijven winnen.
Ik ben zó trots op jou, elke dag weer een beetje meer —
mijn lieve zoon, mijn kampioen op de berg en in het leven keer op keer.
Heel veel liefs
Mama ♥️